Manifest Chcemy wspierać ludzi mądrych i odważnych

Wspólnoty terytorialne zwane opolami

Opole, organizacja opolna - w XII-XIII w. jednostka osadnicza Słowian zachodnich, złożona z kilku mniejszych osiedli powiązanych sąsiedztwem. Zabudowa osiedli składających się na opola była mniej zwarta od spotykanej współcześnie zabudowy wsi. Własność prywatna obejmowała grunty orne i łąki, pastwiska i lasy użytkowano wspólnie. Opole w Polsce stanowiło formę przejściową między osadnictwem rodowym a terytorialnym. Od opola wywodzą się nazwy Opolan i Opola.

Patronimia –tzw. wielka rodzina, grupa rodzin monogamicznych związanych wspólnotą krwi - pochodzących od jednego, czasem hipotetycznego przodka. Rzadziej rodziny danego obszaru lub miasta, a także różne rodziny jednego herbu.

Prawo książęce - w średniowieczu ogół uprawnień księcia do obowiązkowych świadczeń ze strony ludności osiadłej w jego państwie; składały się na nie posługi i daniny.

Początki samorządu stanowego XIII-XV w. - w państwie feudalnym stosunki między mieszkańcami a władzą państwową opierały się głównie na związkach osobistych. Stosunek poszczególnych osób do państwa nie miał charakteru poddaństwa publicznoprawnego. Miejsce każdej osoby w państwie było określone jej stosunkiem zależności od innej osoby, poddanego - stosunkiem do feudała, właściciela ziemi, feudała - miejscem jakie zajmował w strukturze lennej (tam, gdzie ona się wykształciła), bądź obowiązkami wynikającymi głównie z posiadanej własności ziemskiej . Władza królewska podlegała pewnym ograniczeniom. Władca działał w społeczeństwie chrześcijańskim, więc jego poczynania musiały być zgodne z prawem boskim, któremu podlegał. Następnie zakres jego władzy był poddany większym lub mniejszym ograniczeniom zależnie od stopnia poparcia, jakie miał ze strony panującej klasy feudałów. Nadawanie możnym panom przywilejów (zwłaszcza immunitetów) stanowiło przyczynę osłabienia władzy monarszej i przejmowania elementów władzy (np. władzy sądowej) przez możnych feudałów.

Dodaj komentarz

Historia

Reklama